ေ႐ႊတိဂံုေစတီေတာ္သမိုင္းေၾကာင္း

၁၈၃၀ ျပည့္လြန္ႏွစ္မ်ားတြင္ ရဟန္းပညာရွိ၊ ပု႑ား ပညာရွိ၊ လူပညာရွိ တို႔ဝိုင္းဝန္း  ေရးသားျပဳစုခဲ့ေသာ မွန္နန္းမဟာရာဇဝင္ေတာ္ၾကီး၌ ေဖာ္ျပခ်က္အတိုင္း ေရႊတိဂံုဘုရားႀကီး စတင္ေပၚေပါက္လာပံုကို ေရးသားထားျခင္းျဖစ္သည္၊၊

ဗုဒၶဝင္ေတာ္အရ လြန္ေလျပီးေသာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀၀ ေက်ာ္ခန္႔က သိဒၶတၱမင္းသားသည္ သစၥာေလးပါးကို သိျမင္ေတာ္မူျပီးသည့္ေနာက္ ဘုရားအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိခဲ့ေလသည္။

ထုိသစၥာေလးပါးျမတ္တရားဟူသည္မွာ

၁) ဒုကၡအရိယ သစၥာ (ဆင္းရဲျခင္းဟူေသာအမွန္တရား)
၂) ဒုကၡသမုဒယအရိယ သစၥာ (ဆင္းရဲျဖစ္ေၾကာင္း အမွန္တရား)
၃) ဒုကၡနိေရာဓအရိယ သစၥာ (ဒုကၡ၏ခ်ဳပ္ရာ အမွန္တရား)
၄) ဒုကၡနိေရာဓဂါမိနီပဋိပဒါအရိယ သစၥာ (ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာသို႔ ေရာက္ေၾကာင္းအက်င့္ဟူေသာ အမွန္တရား) ဟူ၍ျဖစ္ေပသည္။

မြန္တို႔ဌာေန အသိၪၥနၿမိဳ႕မွလာေသာ တဖုႆ      ႏွင့္ ဘလ္ႅိက ေခၚ ကုန္သည္ညီေနာင္ ႏွစ္ဦးတို႔သည္ ေရလမ္းခရီးမွကုန္မ်ားကိုတင္ေဆာင္လာျပီးေနာက္ ကုန္လွည္း အစီးငါးရာျဖင့္ ကုန္အေရာင္းအဝယ္ျပဳရန္ ထြက္လာၾကေလသည္။

ဤသို႔ျဖင့္ လင္းလြန္းပင္ရင္း၌ သတင္းသံုး ထိုင္ေနေတာ္မူေနေသာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ရွိရာအရပ္သို႔ ေရာက္ရွိလာၾကေလသည္။ ထိုအခ်ိန္သည္ ျမတ္စြာဘုရား ဘုရားအျဖစ္သို႔ေရာက္ရွိျပီး ၄၉ရက္ၾကာကာလျဖစ္သည္။ ညီေနာင္ႏွစ္ဦးမွ ဘုရား ရွင္အား ပ်ားမုန္႔ထုပ္မ်ားကပ္လွဴၾကေလသည္။

ဘုရားရွင္ မုန္႔မ်ားကိုသံုးေဆာင္ျပီးသည့္ေနာက္ ညီေနာင္ႏွစ္ဦးတို႔သည္ ဘုရားရွင္ထံမွ လက္ေဆာင္ကိုေတာင္းခံၾကေလ၏။ ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ဆံေတာ္ (၈)ဆူကို ဦးေခါင္းေတာ္မွ လက္ေတာ္ျဖင့္သပ္ယူကာ ေပးသနားေတာ္မူေလသည္။ ျမတ္စြာဘုရား၏ဆံေတာ္တစ္ဆူစီသည္ မဇိၩမေဒ​သ​တုိင္းတာႏွဳန္းအရ လက္ရွစ္သစ္ (သို႔) (၆) လက္မဝန္းက်င္ခန္႔ အရွည္ရွိၾက၏၊၊

ထို႔ေနာက္ ညီေနာင္ႏွစ္ဦးသည္ ဆံေတာ္မ်ားကို ပတၱျမားၾကဳတ္အတြင္းသို႔ထဲ့ျပီး လာရာလမ္းအတိုင္း လွည္းမ်ား ေလွမ်ား ျဖင့္ ပင့္ေဆာင္သြားၾကသည္။လမ္းခရီး၌  အဇၥ်တၱန ျပည္သို႔အေရာက္တြင္ မင္းၾကီးမွေန၍ဆံေတာ္ႏွစ္ဆူကိုေတာင္းခံ ရယူခဲ့ေလသည္။ ထို႔ေနာက္ ေရလမ္းျဖင့္ ဆက္လက္ခရီးႏွင္ေလရာ ျမန္မာျပည္ေတာင္စြန္းရွိ ေနဂရိသက္ အငူသို႔ ေရာက္ရွိ ေသာအခါ ေဇယ်ေသနအမည္ရွိ နဂါးမင္းကလည္း ဆံေတာ္ႏွစ္ဆူကို အလွဴခံျပီး နာဂပူရနဂါးျပည္သို႔ သယ္ေဆာင္သြားေလသည္။

က်န္ရွိေသာ ဆံေတာ္ (၄) ဆူထည့္ထားသည့္ ပတၱျမားၾကဳတ္ကို ပုလဲမ်ားအသံုးျပဳ၍ ေစတီပံုစံတည္ထားေၾကာင္း ညီေနာင္နွစ္ဦးမွ ဥကၠလာပမင္းၾကီးထံ သတင္းေကာင္းပါးေလသည္။ ထိုအခါမင္းၾကီးသည္ ဆင္၊ျမင္း၊ စစ္ရထား ႏွင့္ ေျခလ်င္တပ္တို႔ ဝန္းရံလွ်က္ ေရာက္ရွိလာျပီး ပုလဲေစတီေတာ္ကုိ သစၥာအဓိ႒ာန္ျပဳကာ ရိုေသျမတ္ႏို္းစြာျဖင့္ လက္ယာရစ္ လွည့္လည္ပူေဇာ္ ေလသည္။ မင္းၾကီးျပဳေသာ သစၥာအဓိ႒ာန္ေၾကာင့္ ဆံေတာ္မ်ားပြားလာကာ နဂိုရွိေသာ ပမာဏအတိုိင္း (၈)ဆူျပန္လည္ျဖစ္ေပၚသြားေလသည္။

ထို႔ေနာက္ မင္းၾကီးႏွင့္ ညီေနာင္ႏွစ္ဦးတုိ႔သည္ ဆံေတာ္ျမတ္မ်ားကုိ သယ္ေဆာင္ျပီး အသိၪၥနၿမိဳ႕သို႔ျပန္ၾကေလသည္။ သကၠ သၾကားမင္း၊ ဥကၠလာပ မင္းႏွင့္ ညီေနာင္ႏွစ္ဦးတို႔သည္ ဆံေတာ္ရွစ္ဆူကို ယခင္ပြင့္ခဲ့ျပီးေသာဘုရားသံုးဆူ၏ အသံုးေဆာင္ပစၥည္းမ်ားျဖစ္ေသာ ကကုသန္ ဘုရား၏ ေတာင္ေဝွးေတာ္၊ ေကာဏာဂံုဘုရား၏ ေရစစ္ေတာ္ ကႆပ ဘုရား၏ ေရသနုပ္ေတာ္ တို႔ႏွင့္အတူ အသိၪၥနၿမိဳ႕၏အေရွ႕ဘက္တြင္ရွိသည့္သိဂၤုတၱရကုန္းေတာ္ေပၚတြင္ ေစတီအျဖစ္ တည္၍ ထည့္သြင္း ဌာပနာရန္သေဘာတူဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကေလသည္။

ဌာပနာထည့္သြင္းျခင္းကို တေပါင္းလျပည့္ ဗုဒၶဟူးေန႔တြင္ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကသည္။  ဌာပနာတိုက္ တည္ေဆာက္ရန္အတြက္ ေဇာက္(၄၄)ေတာင္၊အနံ (၄၄) ေတာင္ရွိသည့္ ဥမင္လိုဏ္ ေခါင္းတစ္ခုကို တူးခဲ့၏။ ဌာပနာတိုက္အတြင္းတြင္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ေက်ာက္မ်က္ ရတနာမ်ားကို ဒူးေခါင္း အထိျမွပ္ေအာင္ ျဖည့္သြင္းခဲ့သည္။ ထုိရတနာမ်ားေပၚတြင္ ဌာပနာပစၥည္းမ်ား ထဲ့ထားေသာ ရတနာေလွကိုထားရွိေလသည္။

ေရႊေက်ာက္ဖ်ာကို ဌာပနာတိုက္၏အေပၚမွဖံုးအုပ္ေစ၍ (၄၄) ေတာင္အျမင့္ရွိ ေရႊေရာင္ တဝင္းဝင္းထေနသည့္ ေစတီကိုတည္ထားခဲ့ေလသည္။ ထုိေစတီအေပၚမွေန၍ ေငြေရာင္ေစတီ၊ ထို႔ေနာက္ ေရႊႏွင့္ေၾကးနီေရာစပ္ထားေသာေစတီ၊ ေၾကးညိဳေရာင္ေစတီ၊ သံေရာင္ေစတီ၊ စက်င္ ေက်ာက္ေစတီတို႔ျဖင့္ ထပ္၍ထပ္၍ ငံုကာတည္ထားျခင္းျဖစ္သည္။

ေရႊေက်ာက္ဖ်ာကို ဌာပနာတိုက္၏အေပၚမွဖံုးအုပ္ေစ၍ (၄၄) ေတာင္အျမင့္ရွိ ေရႊေရာင္ တဝင္းဝင္းထေနသည့္ ေစတီကိုတည္ထားခဲ့ေလသည္။ ထုိေစတီအေပၚမွေန၍ ေငြေရာင္ေစတီ၊ ထို႔ေနာက္ ေရႊႏွင့္ေၾကးနီေရာစပ္ထားေသာေစတီ၊ ေၾကးညိဳေရာင္ေစတီ၊ သံေရာင္ေစတီ၊ စက်င္ ေက်ာက္ေစတီတို႔ျဖင့္ ထပ္၍ထပ္၍ ငံုကာတည္ထားျခင္းျဖစ္သည္။

ရာသီဥတု

ယေန ့
22°C
Clear
A
မနက္ျဖန္
22°C
Clear
A